Saturday, April 14, 2012

'ఏ పోరైనా భరించొచ్చేమో కానీ?


'ఏ పోరైనా భరించొచ్చేమో కానీ, సవతిపోరు భరించడం చాలా కష్టం' అనే నానుడిని.......................
అందరం వినేవుంటాం. అది నిజం కూడాను! ఇల్లాలు భర్తనుండి ఎలాంటి బాధలెదురైనా ఓర్చుకుంటుంది. పిల్లల భవిష్యత్తుకోసం కష్టాలన్నీ పంటిబిగువున భరిస్తుంది. వేదనలు, వెతలు అన్నింటికీ సర్దుకుపోతుంది. భర్త తన వెంట ఉన్నాడనే నమ్మకంతోనే ఇదంతా చేస్తుంది. ఏనాడైతే ఆ నమ్మకం పగుళ్లు బారుతుందో అప్పుడే ఆమె మనసు విరిగిపోతుంది. అయినా, గుమ్మం దాటలేదంటే అర్థం ఆమెను పిల్లల గురించిన దిగులే ఆపిందని! ఆర్థికంగా నిలదొక్కుకోనీయని పరిస్థితులు, సమాజానికి వెరచే స్థితిగతులు... సగటు ఇల్లాలి నిస్సహాయత వెనుక కారణాలు ఇవేగా!

ఉమ అలాంటి ఇల్లాలే. పెళ్లయి పదేళ్లు. ఇద్దరు పిల్లలు. ఇన్నేళ్లల్లో ఆమె పెదాలపై చిరునవ్వు చిందిన సందర్భాలు వేళ్లమీద లెక్కపెట్టొచ్చు. అందుకు కారణం భర్త రాము మాత్రమే కాదు, అత్తవారింట ఉండే అందరూను! ఎందుకంటే, వారిది ఉమ్మడి కుటుంబం. అత్తగారు, మామగారితోపాటూ బావగారి కుటుంబమూ అక్కడే ఉంటారు. ఇక వారంతా ఉమను ఏదో ఒకటి వేధించడమే పనిగా పెట్టుకున్నారు. మాట్లాడితే పుట్టింటికెళ్లి ఏదో ఒకటి తెమ్మంటారు. కాదంటే డబ్బు పట్రామంటారు. పండుక్కి, పబ్బానికీ కుటుంబమంతటికీ కొత్త బట్టలు తెమ్మంటారు.
ఇవన్నీ తీర్చడానికి ఉమ తండ్రి దగ్గర నోట్లు ముద్రించే యంత్రంలేదు. అతనో సామాన్యుడు. ఆటో నడుపుతూ ఇంటిని నెట్టుకొస్తున్నాడు. ఆ పనిచేస్తూనే పైసాపైసా దాచి ఉమ పెళ్లిచేశాడు. బాధ్యత తీరిందని నిట్టూర్చాడు. ఎన్నడైనా కూతురొస్తే తనకు కలిగినదాంట్లో మర్యాద చేస్తే సరిపోతుందని తృప్తిపడ్డాడు. కానీ, అలా జరగలేదు. చీటికీ మాటికీ కూతుర్ని పుట్టింటికి పంపడం, అల్లుని గొంతెమ్మ కోర్కెలు తీర్చడం... ఉమ తండ్రి శక్తికి మించిన పనులే! ఉమ కంట కన్నీరు చూసినా అతను ఏం చేయలేకపోయేవాడు. చివరికి అప్పోసప్పో చేసి పదో పరకో ఉమ చేతికిచ్చి పంపేవాడు. రాము కుటుంబానికి అవెక్కడ ఆనతాయి? అందుకే ఉమ భర్త చేతిలో తన్నులు తినేది. అత్తగారి దెప్పుళ్లు, బావగారి ఎద్దేవాలు చవిచూసేది. ఇంటెడు చాకిరీచేస్తున్నా కాసింత ఓదార్పుగానీ, కడుపునిండా తిండిగానీ ఎరగని ఉమ కేవలం పిల్లల మొహాలు చూసి కన్నీళ్లు దిగమింగేది. కష్టాలు ఎక్కువకాలం ఉండవు లెమ్మని తనకుతానే సర్దిచెప్పుకునేది.
ఇలా ఉండగా ఉమకు రాముకు మరో యువతితో వివాహేతర సంబంధం ఉందనే ఓ కొత్త విషయం తెలిసింది. ఆ క్షణాన ఉమ కాళ్లకింద భూమి కదిలిపోయినట్లయింది. ఇన్నాళ్లూ ఏ భరోసాతో కాపురంచేసిందో అదే బీటలుబారింది. రాము రోజూ ఆలస్యంగా వస్తోంటే ఏదో పనుండి అనుకుంది. ఒక్కోసారి రెండు, మూడు రోజులు ఇంటికే రాకుంటే ఆఫీసు పనుల్లో సతమతం అవుతున్నాడని అనుకుంది. అంతేకానీ, తననిలా వెన్నుపోటు పొడుస్తున్నాడనీ, తనను కాదని మరొకరితో శారీరక సంబంధం ఏర్పరచుకున్నాడనీ అనుకోలేదు. తెలిశాక ఏం చేయాలో ఉమకు తోచలేదు. అప్పటికప్పుడు భర్తను కడిగేయాలనుకుంది. కానీ, అంత ధైర్యం ఆమెకు లేదు. అత్తగారితో చెప్పుకుంటే పరిష్కారం చెబుతుందేమో అన్న ఆశతో ఆమె దగ్గరికి వెళ్లింది. ఉమ ఆవేదన అంతా విన్న అత్తగారు తాపీగా, 'నీ భర్త మరొకరి దగ్గరకు పోకుండా చూసుకోవాల్సిన బాధ్యత నీదే! కాదని పోతున్నాడంటే నువ్వేం లోటుచేశావో...' అంటూ సాగతీసింది. ఆ మాటలకు ఉమ కొయ్యబారిపోయింది. కొడుకు తప్పుడు మార్గంలో నడుస్తున్నాడని తెలిసినా సమర్థిస్తున్న ఆ తల్లిని ఏమనాలో ఉమకు అర్థంకాలేదు.
అందుకే తాడో పేడో తేల్చుకోవాలనుకుంది. తన జీవితంలోకి అన్యాయంగా అడుగుపెట్టిన సుధ దగ్గరికి వెళ్లింది. నా భర్తను వదలమని కన్నీరు పెట్టింది. తనకు ఇద్దరు పిల్లలున్నారని, వారికోసమైనా రాముతో సంబంధం తెంచుకోమని ప్రాధేయపడింది. ఆ మాటలు విన్న సుధ మండిపడింది. 'చేతనైతే నీ భర్తను ఇక్కడకు రాకుండా కట్టేయి. అంతేకానీ, నన్ను అనడానికి నీకేం హక్కుంది' అని కొట్టిన చోట కొట్టకుండా ఉమను తీవ్రంగా గాయపరిచింది.
ఎవరికి చెప్పుకోవాలో తెలియక సిగ్గుతో ఉమ ఇంటికి చేరింది. 'భర్తచూస్తే ఇలా... పిల్లలకింకా పసితనం పోలేదు. నాకా బయటకు పోయి బతికే ధైర్యంలేదు. ఇలా ఎంతకాలం ఈ బాధలు భరించాలి. భర్త మారాలంటే ఏం చేయాలి' అని ఆలోచించుకుంది. అప్పుడే ఉమ పక్కింటి మహిళ ఉమకు సలహా ఇచ్చింది. ఇలాంటివి మాట్లాడి సరి చేయడానికే 'ఐద్వా లీగల్‌సెల్‌' ఉందని చెప్పింది. అక్కడికెళ్తే వారే నీ భర్తను, అత్తింటివారినీ పిలిచి మాట్లాడతారని ధైర్యంచెప్పింది. ఉమ ఆమెను తోడు తీసుకుని 'ఐద్వా లీగల్‌సెల్‌'కు వచ్చింది. తన సమస్యంతా వారిముందు పరిచింది. ఎలాగైనా నా కాపురాన్ని తీర్చిదిద్దమని కన్నీరుమున్నీరైంది. సభ్యులు ఉమకు ధైర్యంచెప్పారు. వెంటనే రామును పిలిచి మాట్లాడతామనీ, రాము తప్పుడుతోవన వెళ్లకుండా ఆపుదామనీ ఊరడించారు.

No comments:

Post a Comment