నిస్సహాయతకు అర్థం తెలుసుకోవాలంటే దీపికను చూసి తెలుసుకోవచ్చు. బేలగా చూసే కళ్లు,.............
లోకం తెలియని మనసు, చదువుసంధ్యలు లేని జీవితం, మరో దారి తోచనియ్యని పరిస్థితులు, ఆలోచించలేని అమాయకత్వం, అన్నిటినీ మించి ఆడపిల్లననే భీతి... ఇవన్నీ కలిపితే దీపిక. అమ్మాయిని ఇప్పటికీ చదివించని, వారిలో మనోధైర్యాన్ని పెంచని సమాజం ఎన్నటికి మారేను? మాకు సంబంధించిన నిర్ణయాలను మేం తీసుకోగలమనే ధైర్యం వారికి ఎప్పటికి వచ్చేను? కాళ్లావేళ్లా పడకుండా మా బతుకు మేం బతకగలం అని నారీమణులు నోరెత్తి గట్టిగా చెప్పగలరు?'చిదిమి దీపం పెట్టుకోవచ్చు'... దీపికను ఎవరు చూసినా ఇదే మాట! అందులో వీసమెత్తు అబద్ధంలేదు. యవ్వనంలో అడుగుపెట్టే అమ్మాయి తల్లిదండ్రుల గుండెల్లో రైళ్లు పరుగెత్తిస్తుందంటారు. చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితులు అలా తగలడ్డాయి మరి! చదువులు, కట్నాలు, పెట్టుబడులు, లాంఛనాలు, సారెలు, పురుళ్లు ... ఇవి గుర్తుచేసుకునేగా అమ్మాయిని పురిట్లోనే గొంతునులిమేస్తున్నారు. పోనీ ప్రభుత్వం ఏమన్నా చేస్తుందా అంటే కాగితాల్లో తప్ప ఎక్కడా చట్టాలు కనిపించట్లేదు. అలా ప్రభావితమైన తండ్రి కడుపునే దీపిక పుట్టింది. ఆయనెంత అన్యాయంగా ఆలోచించాడంటే... చదివించే కొద్దీ కట్నం ఎక్కువ ఇవ్వాల్సొందనే వంకతో దీపికకు చదువు చెప్పించలేదు. పైపెచ్చు ఎంత త్వరగా పెళ్లిచేసి పంపించేద్దామా అనే ఎక్కువగా ఆలోచించాడు. గంతకు తగ్గ బొంత దొరికితే చాలంటూ సంబంధాలు వెతికాడు. ఒక బిల్డింగ్లో వాచ్మెన్గా పనిచేస్తున్న రఘును వరునిగా నిర్ణయించాడు. నామమాత్రంగా పెళ్లిచేసి మమ అనిపించాడు. అత్తారింటికి పంపి చేతులు దులుపుకున్నాడు. ఇదంతా దీపిక కళ్లముందు జరుగుతున్నా ఆమె ప్రమేయమేమీ లేదు. ఆమె ఇష్టాయిష్టాలతో అసలు సంబంధమే లేదు. ఒక్క పెళ్లయిందనే తెలిసీ తెలియని సంబరం తప్ప!
రాను రాను అసలు పెళ్లి ఎందుకైందో, దానివల్ల బావుకుందేంటో దీపికకు అంతుపట్టకుండా పోయింది. నెలలు గడుస్తున్నా దీపిక, రఘు ప్రేమగా మాట్లాడుకుంది లేదు. అసలు రఘు ఆ అవకాశమే ఇవ్వడు. భార్యతో చనువుగా మాట్లాడితే అలుసైపోతాననే భయం. ఆమెతో ప్రేమగా మసలితే తనకు విలువివ్వదనే భయం. కొంగున కట్టేసుకుంటుందేమోననే అనవసరపు దిగులు. అలా జరిగితే నా పరువేంగాను అనే ఆదుర్దా. అందుకే ఏదో ఒక మాట అని దీపికను నొప్పించడం, సందు దొరికితే కొట్టడం. అత్తమామలు, ఆడబడుచుల సంగతి సరేసరి! ఇంటెడు చాకిరీ చేస్తున్నా ఒక్కరు సాయంరారు. సరికదా, సమయానికి ఏదీ అందివ్వడంలేదని ఆరళ్లు. అలసిపోయి దీపిక కాసేపు కూర్చుందంటే కళ్లల్లో నిప్పులు పోసుకుంటారు. ఏదో ఒక వంకన రఘు మనసులో విషబీజాలు నాటతారు. అసలే బుద్ధి సరిగ్గా లేని రఘు ఆ మాటలు విని మరింత రెచ్చిపోతాడు. అకారణంగా దీపికను నానావిధాలుగా వేధిస్తాడు.
ఇన్ని దిగుళ్ల మధ్య దీపిక గర్భందాల్చింది. అంతే, రఘుతో సహా మిగతా కుటుంబసభ్యులంతా హడావిడిపడిపోయారు. సంతోషంతో కాదు. పుట్టేది ఆడపిల్లో, మగపిల్లవాడో తెలుసుకోడానికి! దీపిక అదృష్టమో, దురదృష్టమో పుట్టేది ఆడపిల్ల అని తెలిసింది. ఇక అబార్షన్ చేయించుకోమని మూకుమ్మడిగా సాధింపులు మొదలు. కానీ, తొలికాన్పు తాలూకు మధురానుభూతిని వదులుకోడానికి దీపిక సిద్ధంగా లేదు. బిడ్డను కంటానని రఘును బతిమలాడింది. కన్నీరుపెట్టింది. కానీ ఆ ఇంట్లో దీపిక ఆవేదన పట్టించుకునే నాధుడులేడు. చివరకు అత్తింటివారు అనుకున్నదే జరిగింది. ఆ తరువాత దీపికను మరింత హీనంగా చూడటం మొదలైంది. పొద్దున్నలేస్తే రాత్రివరకూ చాకిరీ, చాకిరీ తప్ప మరో మాటలేదు. భర్త మారాలనే దీపిక కోరిక నెరవేరలేదు. మారతాడనే ఆశాలేదు. అసలు రఘును దీపిక ఎన్నడూ ప్రశ్నించిందే లేదు. రఘు గురించి పుట్టింట్లో తెలిసినా ఎలాంటి ప్రయోజనమూ లేకపోయింది. అందరిలాగానే 'భర్త మాటే వేదవాక్కు. అత్తమామలు ఇలలోని దైవాలు' అన్న మాటలే వారూ వల్లెవేశారు. ఒకసారి నిన్ను ఆ ఇంటికి అప్పగించాక నీ కష్టసుఖాలతో మాకు సంబంధంలేదని తెగేసిచెప్పారు. ఆదుకుంటారనుకున్న అయినవాళ్లే మొండిచేయి చూపారు. 'నా ఖర్మ ఇంతే. సర్దుకుపోవడమే సరైన మార్గం' అనుకుంది. దాన్నే అనుసరిస్తోంది తప్ప ఎదురు మాటలేదు.
ఇప్పుడు రఘు, 'నేను నిన్ను వేధిస్తున్నాగా. నువ్వు నాకు విడాకులు ఇవ్వొచ్చుగా' అంటూ కొత్త పాట మొదలెట్టాడు. దానికి అతని తల్లిదండ్రులు, అక్కచెల్లెళ్లు వంతపాడసాగారు. ఈ మాట దీపికను మరింత కలవరపెట్టింది. నేనేం నేరం చేశానని నన్ను వదిలించుకోవాలని చూస్తున్నారంటూ ఏడ్చింది. మొత్తుకుంది. ఇదంతా చూసిన దీపిక స్నేహితురాలు బలవంతంగా దీపికన 'ఐద్వా లీగల్సెల్'కు తీసుకొచ్చింది. రఘును పిలిపించి మాట్లాడదామని సభ్యులు దీపికకు చెప్పారు. దీపిక, 'నా భర్త నాతో కాపురం చేస్తే చాలు. ఎలా ఉన్నా సర్దుకుపోతాను. విడాకులు ఇస్తే బతకలేను' అంటూ బావురుమంది. రఘును పిలిపించి మాట్లాడతామని, అతడు తప్పక మారతాడని సభ్యులు దీపికకు ధైర్యంచెప్పారు. 
No comments:
Post a Comment